كنت بحبَك من زمان
وأنا لسه فى ابتدائية
كنت بشب عليك بهمجية
امسك ايديك واتعلق
وكأنى فى حالة مش
طبيعية
حالة عشق ابدية
ولما تبتسم لى
اتوه فى عنيك
العسلية
سنين عدت وانا وياك
اكبر وتكبر فى عنيه
الدنيا اتغيرت قوى
والفكر اتغير حواليه
عودِ الاخضر طاب
وجنى الثمار فى
النيه
فلاحى روانى بدمه
سقانى حب وحنيه
مطر السما عطرنى
والندى خلانى عربية
نبتت جوايا أنثى
كيان وكينونة مصرية
شخصية متمردة
عنيدة بأصول قبلية
مرت سنين
وأنا هو أنا
نفس الطفله
ونفس الحب
ونفس الفارس اللى
خطفنى
بكلماته الوردية
اصل الحكاية من زمان
حكاية قديمة
لكن تركت فى قلبى
علامه ابدية
اصبحت لا أرى سواه
فكيف أفكر فى رجل
أخر
ولدى جميع صفات
الرجال
فى أيامى العصرية
امتلكنى بخجله
وجرأته
بنظرته وصرخته
بحكمته وغضبته
امتلكنى بعفته
وشقاوته
امتكلنى بكل الصفات
الطبيعية
كبرنا واتعلمنا
والحب جوانا لساه
فى طفولته العفوية
كان نفسى أكمل معاه
حكاية الحب اللى كان
وسحر كوكب الشرق
لما تقول ... كان
زمان
والعندليب السواح
لما كان خايف يقول
نبتدى منين الحكاية
كبرنا واتعلمنا
وياريتنا ما اتعلمنا
ولا كبرنا
ولا ضاع الحب بينا
العند وَلّد عِند
وافترقنا
لكن الحكاية لسه
باقية
شرارة نظرة تولعنا
وغياب لحظة يطفينا
يخلى النار تحت
الرماد
بتكوينا
الحب لسه موجود
بس العيب فينا
كمال ربيع على
24/ 8/ 2014
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق